"Ο τέλειος κόσμος" 1ο Μέρος
Στο βαθύ απότερο μέλλον όταν κάποιος ανθρωπος μπει σε αυτό το blog δεν επιθυμώ αυτός ο κάποιος να δει εμένα να κολλάω στους τύπους. Γι'αυτό θα κινηθώ απρόβλεπτα διότι η ιδέα του να παρουσιάσω τις θέσεις μου σε αλφαβητικη σειρα σαν μια επιχειρηση ή καμια τελειοφοιτη φοιτητριουλα που περασε ψυχολογια και νομιζει οτι ειναι καποια απο αυτες τις ηλιθιας δεκαετιας μας και να πω ορίστε, πιστεύω αυτό θα ήταν μια προβλέψιμη ανοησία που την συναντάς σε ακαδημαικούς και άτομα που θέλουν να περνιούνται έξυπνα. Που έχουν μάθει να βάζουν την ζωή τους σε μια σειρα, να είναι τυπικοί, να ξυπνάν το πρωί, να φτιαχνουν το γαλα στα παιδιά τους, να πάνε στην δουλειά τους να εχουν οικογενεια και σκύλο, να ελεγχουν τον σχολικο τους σακο διοτι το θεωρουν σωστο, διοτι ειναι ευκολο, διοτι σε αποτρεπει απο το να σκεφτεις, διοτι εισαι δειλος και προγραμματικος. Ετσι και αυτοι εχουν μαθει να δρανε με μια ενοχλητικη σειρα που θεωρουν ηθικη, σωστη, που σε παει στον παραδεισο καθιστοντας τους τελεια προβλεψιμους ...